نام آيت الله شهيد
دكتر بهشتي براي مردم ايران آشناست. مجاهدتهاي ايشان طي ساليان متمادي براي
به ثمر رساندن نهضت اسلامي و تلاشهاي بيوقفه در جهت تحكيم نظام جمهوري
اسلامي در ايران مشهود و مشهور است .
این سالشمار، سوانح احوال و وقایع تاریخی، سیاسی حیات 53 ساله شهید آیت الله دکتر بهشتی را از تولد تا شهادت گزارش می کند. 
سخنرانی شهید دکتر بهشتی در دومين سالگرد تاسیس حزب جمهورى اسلامى
يكى از مصيبتهاى زمان ما اين است كه اشخاص دارند جانشين ارزشها مىشوند
وقتى براى وزارت خارجه نوبت به انتخاب آقاى مهندس موسوى، سردبير روزنامه و مسئول دفترِ سياسىِ حزب، رسيد، ما مقاومت كرديم. گفتيم آقاى رجايى ما يك قرارى گذاشتيم. گفتيم كه اين تشكيلات مىخواهد كار و خدمت بكند. آقاى مهندس موسوى كه بروند ما چه كسى را جايشان بياوريم؟ از ايشان صرفنظر كنيد. نهتنها آقاى بنىصدر با وزير خارجه شدن آقاى مهندس موسوى مخالف بودند، بلكه حزب جمهورى اسلامى هم با وزير خارجه شدن آقاى مهندس موسوى مخالف بود و اين آقاى رجايى بود كه اصرار كرد و گفت پاى مملكت و انقلاب در ميان است و حزب بايد قربانی انقلاب و پيشرفت انقلاب بشود. حزب براى انقلاب است نه انقلاب براى حزب. اينقدر بحث كردند تا سرانجام اين مقدار از حزب رأى گرفتند كه خيلىخوب اگر منحصراً نياز به ايشان شد و راه علاجِ ديگرى نبود، ديگر چارهاى نيست
بخشی از سخنرانی شهید دکتر بهشتی درباره نتایج قانونمند ترک امر به معروف ونهی از منکر در جامعه اسلامی
مردمى كه نجنبند و پاسدارى از حق و قانون را رها كنند، بايد در انتظار قدرتهاى خودكامه بيمبالات نسبت به هر نوع قانون خدايى و خلقى باشند
مردم چيزى را ميخواهند اما براى رسيدن به آن تكان حسابى نميخورند؛ بعد داد و بيداد راه مياندازند و براى محروميت از حق و عدل روضهخوانى ميكنند. اين هم يك جور روضهخوانى است: روضهخوانى و مرثيهخوانى براى اينكه از زندگى زير سايه فرمانروايى حق و عدل محروماند. اين روضه را در مقالاتشان، در اشعارشان، در كتابهايشان، در جلساتشان، در سخنرانيهايشان، در گفتگوهاى دو نفرى و سه نفرى ميخوانند؛ در حالى كه چه بسا همانها كه اين روضه را ميخوانند عملاً خودشان در انحراف زندگى اجتماعى از مسير حق و عدل سهيماند. اينها بايد بدانند از يك چنين روضهخوانى و روضه خواندنها و بعد به دنبال آن دست را تا عاليترين درجه به سوى آسمان بلند كردنها، مطابق نظام عقيده و عمل اسلامي، كارى ساخته نيست.
بخشی از سخنرانی شهید دکتر بهشتی درباره اهمیت امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی
هيچ زيربناى اجتماعى از آن زيربناى شوم خطرناكتر نيست كه انسانى، يا انسانهايى، بتوانند هر چه ميخواهند بكند بيآنكه بشود بر آنها خرده گرفت و از آنها بازخواست كرد
در جامعهاي كه انسانها را به جرم حقگويى و حقپويى از هستى ساقط كنند، در چنين جامعهاي امكان سالم رشد استعدادهاى حقجويى و حقپرستى بالا ميرود يا پايين ميآيد؟ براى زبدهها ممكن است بالا برود (چون زبدهها هر چه آبديدهتر شوند پرارجتر ميشوند؛) ولى براى تودهها چطور؟ براى تودهها عامل لغزش نيست؟ «اَضَرَّت بالعامّة.» اينجا خطرى است بر سر راه تودهها؛ بر سر راه عموم؛ آنها در معرض لغزش قرار ميگيرند. براى اينكه نوع مردم در معرض تازيانههاى انتخابگرى بر جاده ستم، فساد، تباهى، هوس و شهوت قرار نگيرند بايد محيط علنى اجتماع از اين گونه انحرافها پاك باشد. نظام اجتماعى اسلام محيط را براى رشد فضيلتها پاك ميكند؛ اما راه فاسد شدن را به طور صد درصد بر روى فرد نميبندد. اين است آن فرمول اجتماعى اسلام.
بخشی از سخنرانی شهید آیت الله دکتر بهشتی درباره شناخت و دوست داشتن پیغمبر در اسلام
پيغمبر و قرآن نمي خواست ما اين طور باشيم
پيغمبردوستى و امام دوستى دو حالت دارد: يك پيغمبردوستى و امام دوستى كه تو را به خدا نزديكتر ميكند، و يك پيغمبردوستى و امام دوستى كه حجاب پيوست تو با خدا ميشود و تو را از خدا دور ميكند. اما مگر چنين چيزى ممكن است؟ بله. اگر پيغمبر را به عنوان پيغمبر خدا و آورنده دين خدا و كتاب خدا و اجرا كننده حكم خدا دوست داشته باشى، اين دوستى تو را به خدا نزديك ميكند. اما اگر عاشقِ شكل و شمايل و هيكل و نام و افتخارات پيغمبر باشيم چطور؟ اين هم ما را به خدا نزديك ميكند؟
سخنرانی شهید دکتر بهشتی درباره «نظام سیاسی در جمهوری اسلامی» در حسینیه ارشاد
در اين عصر، امامت، ديگر تعيينی و تحميلی نيست؛ شناختنی و انتخابی است
حالا ديگر آيا دولتی جرأت ميكند برخلاف مصالح ملت قدمی بردارد؟: خير. اما به يك شرط. آن شرط چيست؟ خواهش ميكنم اين جمله را به اعماق ضمير اجتماعی و اسلاميتان بفرستيد، چون باور كنيد اگر مفاد اين جمله در اعماق ضمير اسلامی و اجتماعی ما زنده نماند، مانند هر انقلابی كه در معرض خطر است، انقلاب ما نيز چنين خواهد بود. به شرط حضور آگاهانه يك يك افراد امت در اداره جامعه. “به من چه” و “به تو چه” در جامعه اسلامی وجود ندارد. بله به يك معنا درست است. “به تو چه” در هنگامی كه در قلمرو ديگران دخالت بيجا ميكنی، اما اگر نظارت ميكنی “به تو چه” و “به من چه” معنی ندارد.
-
يكى از مصيبتهاى زمان ما اين است كه اشخاص دارند جانشين ارزشها مىشوند
-
مردمى كه نجنبند و پاسدارى از حق و قانون را رها كنند، بايد در انتظار قدرتهاى خودكامه بيمبالات نسبت به هر نوع قانون خدايى و خلقى باشند
-
هيچ زيربناى اجتماعى از آن زيربناى شوم خطرناكتر نيست كه انسانى، يا انسانهايى، بتوانند هر چه ميخواهند بكند بيآنكه بشود بر آنها خرده گرفت و از آنها بازخواست كرد
-
پيغمبر و قرآن نمي خواست ما اين طور باشيم
-
در اين عصر، امامت، ديگر تعيينی و تحميلی نيست؛ شناختنی و انتخابی است
يكى از مصيبتهاى زمان ما اين است كه اشخاص دارند جانشين ارزشها مىشوند
-
بخشی از سخنرانی شهید دکتر بهشتی درباره نتایج قانونمند ترک امر به معروف ونهی از منکر در جامعه اسلامیمردمى كه نجنبند و پاسدارى از حق و قانون را رها كنند، بايد در انتظار قدرتهاى خودكامه بيمبالات نسبت به هر نوع قانون خدايى و خلقى باشند
-
روایت حجتی کرمانی، عضو مجلس خبرگان 1358 از تصویب اصل ولایت فقیه در قانون اساسینمی خواستیم انقلاب اسلامی به سرنوشت مشروطه دچار شود -
بخشی از سخنرانی شهید دکتر بهشتی درباره اهمیت امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامیهيچ زيربناى اجتماعى از آن زيربناى شوم خطرناكتر نيست كه انسانى، يا انسانهايى، بتوانند هر چه ميخواهند بكند بيآنكه بشود بر آنها خرده گرفت و از آنها بازخواست كرد
مقالات
از آقاى بنىصدر بايد همانگونه انتقاد بشود كه از خودمان انتقاد میكنيد نه بيش از آن
ما ز بالائيم و بالا ميرويم
مباني عقلاني مشروعيت حكومت در دوران غيبت كبري از ديدگاه شهيد بهشتي
اختلاف درونی زمینه ساز حذف از حکومت
اوقات شرعی
نظر سنجی
Loading ...تعداد افراد آنلاین در صفحه
کلیه حقوق مادی و معنوی این وبسایت متعلق به بنیاد آثار و اندیشه های شهید دکتر بهشتی میباشد.
Developed & Designed by Samia Co.